Aanstaande zondag 5 april 2020 is het Palmzondag, de eerste dag van de Goede Week. De viering in de kerk, de liturgie, geeft Palmpasen altijd een dubbel gevoel. De viering begint met een vrolijkheid van het verhaal van de intocht. Dan worden ook altijd palmtakjes gezegend en uitgedeeld. Maar tijdens de liturgie wordt, in de Dienst van het woord, voor de eerste keer in de Goede Week het passie- of lijdensverhaal verteld. De tweede keer is op Goede Vrijdag. Palmpasen werpt zijn schaduw vooruit naar de rest van de week, naar de dagen die gaan komen.

Palmzondag is ook de dag dat kinderen een kerkviering versieren met hun prachtige palmpasenstokken. Daar zit vaak uren werk in, geholpen door ouders en vaak ook door juffen en meesters op school. Ze laten ze normaal dan ook trots zien, om ze na afloop weg te brengen naar zieke en of oudere mensen.

Maar hoe moet dat deze Palmzondag? School zit dicht. De kerk ook. En zieke en oudere mensen mogen niet bezocht worden. Terwijl er juist nu, in deze verwarrende en onzekere tijden, veel behoefte is aan contact, aan een beetje vrolijkheid, aan iets van betekenis…

En betekenis heeft een palmpasenstok. Want deze vrolijk versierde stok is vol verwijzing naar wat er in de Goede Week herdacht wordt. Allereerst is een palmpasenstok een kruis, symbool voor het kruis waaraan Jezus gestorven is. Het kruis doet ons denken aan Goede Vrijdag. We doen er een groen takje aan. Het groene takje herinnert aan de vrolijke intocht van Jezus in Jeruzalem, toen iedereen nog onbezorgd leefde, hosanna zong, met takken van palm- of olijfbomen zwaaide, danste en lachte.

Bij de bakkers zijn vast broodhaantjes te koop in de dagen naar Palmzondag toe, of misschien is het een idee om ze zelf te bakken. Zo’n haantje van brood, bovenop het kruis, verwijst naar Witte Donderdag en het laatste avondmaal van Jezus. Hij nam toen brood om te verdelen en te eten. Jezus zei daarbij: Dit is mijn Lichaam. Daarmee wilde Hij aangeven, dat telkens als je het brood deelt in de Maaltijd van de Heer en je zijn Lichaam ontvangt Hij heel dicht bij je is. Altijd. In alle mooie en alle moeilijke momenten. Maar waarom een haantje? Iedereen kent het verhaal dat Jezus bij die maaltijd tegen Petrus zei: Je gaat drie keer zeggen dat je Mij écht niet kent. En dan zal een haan kraaien. En dat gebeurde ook. Daarom een haantje.

Je kunt je palmpasenstok versieren met zelfgemaakte slingers, crêpepapier in allerlei kleuren (van geel, groen tot roze aan toe). Hang er een zakje met chocolade paaseitjes aan. Die eitjes zijn het teken van het nieuwe leven. Precies zoals de vogeltjes in de lente hun eitjes leggen, waaruit kuikentjes geboren worden. Met Pasen schilderen we ook eieren. Dat is extra feestelijk. Naast de eitjes horen een zakje met dertig rozijnen, want Judas (die verraadde waar Jezus was zodat de slechte mensen Hem konden oppakken) kreeg dertig zilveren centjes voor zijn verraad. Tja, een palmpasenstok is net als het leven. Het gaat over vriendschap en ruzie. Een leuk klusje, maar je moet wel goed uitkijken, is het rijgen met naald en draad van 12 doppinda’s. Twaalf stuks voor de twaalf apostelen. Zij waren er bijna altijd bij. Bij de intocht, bij het laatste avondmaal, maar weer niet bij de kruisdood, maar zij kregen wel weer het goede verhaal van de opstanding met Pasen te horen. Ze horen er helemaal bij. Waarom? Uiteindelijk gingen de apostelen de hele wereld over om overal te vertellen aan de mensen over Jezus. En die mensen vertelden het weer aan hun kinderen, en die weer aan hun kinderen… tot aan kinderen van vandaag in Edam en Volendam.

Een mooie bloem (gele narcis of rode tulp), of wat vers fruit (mandarijntje bijvoorbeeld) maakt het geheel af. En misschien weet je zelf nog iets vrolijks. En klaar ben je… Maak een mooie foto of filmpje voor Instagram, Tiktok of Facebook. Ik denk dat de NIVO vast ook de leukste foto’s in de krant of op hun website wil afdrukken. Misschien krijgen we zo wel een digitale palmpasenprocessie dit jaar!

We hebben allemaal tijd over. Dus gezinnen… doe er wat mee. Want is dit eigenlijk geen mooi recept (voor als je van koken houdt) of bouwplan (als je meer van knutselen of klussen bent) voor zo’n palmpasenstok vol betekenis van pijn en verdriet maar ook van hoop en blijdschap. Het verhaal van Jezus is het verhaal van hoe God met mensen wil zijn. In goede en moeilijke tijden. En dát wil je in deze tijd gewoon delen. Niet met je bap, opa of oma, want we houden ons aan de regels om hen niet te bezoeken. Maar juist met iemand die vlak bij je woont (ga niet het hele dorp door), iemand in de straat of om de hoek die alleen is, ziek, of een oudere die het in deze coronatijd extra moeilijk heeft. Breng je palmpasenstok naar hen toe. Zet ze bij de deur, bel aan maar houdt je aan de afstandsregels van 1,5 à 2 meter. Je kunt dit gedurende de hele zondag doen, dus we hoeven niet allemaal tegelijk op straat te zijn. Een leuk kaartje met goede (paas)wensen zal het geheel compleet maken. Jij en je ouders hebben wat te doen, andere mensen gaan daar de komende Goede Week extra van genieten. Zo gaat ’t goed komen!

pastoor Eric van Teijlingen